บางทีคุณอาจเคยมีประสบการณ์แบบนี้: คุณสวมชุดกันน้ำของตัวเองแล้วเดินท่ามกลางสายฝน เดินไปเรื่อยๆ แต่รู้สึกแย่ลงเรื่อยๆ... เสื้อผ้าของฉันกันน้ำได้ชัดเจน ทำไมมันยังเปียกอยู่ล่ะ?

ที่จริงแล้ว "สารกันน้ำ" และ "สารกันซึม" เป็นสองสิ่งที่ไม่เหมือนกัน แล้วสองอย่างนี้ต่างกันอย่างไร?

น้ำขับไล่

สารกันน้ำ (Water repellent) ย่อว่า W/R หมายถึง การเคลือบสารประกอบที่ไม่ชอบน้ำลงบนพื้นผิวของเส้นใย ทำให้พื้นผิวของผ้ามีรูพรุน อากาศและความชื้นสามารถผ่านได้ โดยทั่วไปแล้ว หยดน้ำจะก่อตัวขึ้นบนพื้นผิวของผ้า (คล้ายกับใบบัว) การดูดซับน้ำของผ้าจะลดลง ทำให้หยดน้ำถูก "ผลัก" ไปบนพื้นผิวของผ้า และน้ำจะคงอยู่บนพื้นผิวนั้นได้นานขึ้น

กระบวนการกันน้ำใช้สารเคมีหลากหลายชนิดในการสร้างชั้น "โครงเข็ม" ที่ละเอียดมากบนพื้นผิวของผ้า เพื่อให้แรงตึงบนพื้นผิวของผ้าน้อยกว่าแรงยึดเกาะของน้ำ ดังนั้นหยดน้ำจะรวมตัวกันเป็นหยดน้ำแล้วกลิ้งออกไปแทนที่จะกระจายออกไป หากโครงสร้าง "โครงเข็ม" นี้แบนราบหรือถูกปกคลุมด้วยน้ำมัน ความสามารถในการกันน้ำของผ้าจะลดลงอย่างมาก และอาจเริ่มดูดซับน้ำได้ ประสิทธิภาพในการกันน้ำของผ้าจะค่อยๆ ลดลงหรืออาจหมดไปในที่สุดเมื่อซักและใช้งานเป็นเวลานาน

ดังนั้น เมื่อคุณสวมใส่เสื้อผ้ากันน้ำในวันที่ฝนตก คุณสามารถสะบัดหยดน้ำบนพื้นผิวเสื้อผ้าได้อย่างรวดเร็ว แต่เสื้อผ้าด้านในจะเปียกหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำฝนและระยะเวลาที่อยู่กลางฝน เสื้อผ้ากันน้ำแบบกระเด็นนั้นไม่ได้กันน้ำได้อย่างสมบูรณ์แบบจริงๆ

กันน้ำ/ทนทานต่อน้ำ

หมายถึงผ้ากันน้ำและผ้าที่ยอมให้ความชื้นผ่านได้ โดยทั่วไปแล้วส่วนล่างของผ้าจะเป็นพื้นยาง แบ่งออกเป็นการเคลือบและการเคลือบฟิล์ม การเคลือบเป็นการเคลือบที่ใช้กันทั่วไป และการเคลือบฟิล์มหมายถึงการสร้างชั้นวัสดุกันน้ำแบบผสม ผ้ากันน้ำส่วนใหญ่ใช้ฟิล์มเคลือบ รวมถึงเส้นใยแคปซูล ผ้าคอมแพค ซิลิไซด์ และการบำบัดอื่นๆ ซึ่งมักจะอยู่ชั้นในของผ้าและเรียกว่า "เยื่อกันน้ำ"

ฟิล์มกันน้ำเป็นผ้าผสมที่เกิดจากการรวมฟิล์มเข้ากับผ้าชนิดอื่นโดยกระบวนการติดกาว ตัวผ้าเองนั้นไม่กันน้ำ ดังนั้นเมื่อเราสวมใส่เสื้อผ้ากันน้ำและเจอกับฝน เราจะเห็นน้ำซึมเข้าไปในเสื้อผ้า เหมือนกับผ้าธรรมดาทั่วไป แต่ชั้นในของเสื้อผ้าจะแห้ง ซึ่งก็คือฟิล์มกันน้ำที่อยู่ตรงกลางของผ้าผสมนั่นเอง

ความสามารถในการกันน้ำนั้นแสดงโดยค่าความต้านทานแรงดันน้ำ กล่าวคือ แรงดันน้ำในบริเวณที่กำหนดจะถูกกั้นโดยผ้าใบกันน้ำที่มีพื้นที่คงที่ และค่าความต้านทานแรงดันน้ำของผ้าจะหาได้เมื่อพื้นผิวซึมน้ำออกมาเพียงหยดที่สาม ซึ่งโดยทั่วไปแล้วจะมีค่ามากกว่า 1000 มิลลิเมตรน้ำ (mmH2O) นี่คือความสามารถในการกันน้ำขั้นพื้นฐานที่สุด

ความแตกต่างเชิงหน้าที่ระหว่างทั้งสอง

1. ผลิตภัณฑ์กันน้ำมีความทนทานมากกว่าผลิตภัณฑ์กันซึม และมีคุณสมบัติทางกายภาพและเคมีที่คงที่กว่า

2. ผลิตภัณฑ์กันน้ำมักไม่เสียหายจากการซักและการใช้งานในระยะยาว

3. ผลิตภัณฑ์กันน้ำมีความทนทานต่อแรงดันน้ำสูงกว่าผลิตภัณฑ์กันซึม โดยทั่วไปอย่างน้อย 3000 mmH2O

4. ในการใช้งานเฉพาะด้านเสื้อผ้า หน้าที่หลักของการเคลือบสารกันน้ำคือการลดการดูดซับน้ำบนเนื้อผ้า เพื่อให้น้ำสามารถ "ซึมผ่าน" ออกจากพื้นผิวผ้าได้ ส่วนการเคลือบสารกันน้ำนั้นเป็นการสร้างเกราะป้องกันที่กันน้ำได้อย่างสมบูรณ์ ไม่ว่าเนื้อผ้าจะดูดซับน้ำหรือไม่ก็ตาม มันจะกันน้ำได้ทั้งหมด